recortes

Enigma transparente

Hors-Champ

Vanesa M. Sotelo in ERREGUETÉ, 15 jul 2018 notícia online

A realidade ten múltiples caras e os seus misterios son tan transparentes que ninguén os ve. Como unha sucesión de ángulos dunha realidade fragmentada, a coreógrafa belga Michèle Noiret constrúe con Hors-champ unha longametraxe escénica para cinco bailaríns e un operador de cámara. Nela, a gravación do presente e a presenza do corpo en vida conviven nunha sintaxe escénica de gran potencia formal na que, ao tempo que insinúa as relacións de tensión e atracción entre os personaxes, acaba por pregar o tempo e dobrar o espazo.

Labirintos calidoscópicos, zooms psicolóxicos e relampos de realidades paralelas parecen sucederse en Hors-champ nunha convivencia interdependente entre o audiovisual e a danza en escena. O punto de partida desta proposta estreada en 2013 semella simple: unha parella é convidada a cear nunha casa dun barrio chic e o convidado e o mordomo recoñécense. A partir dese momento, asistimos ao despregue dunha realidade alucinada na que os espazos se suceden subitamente e os tempos se funden grazas a unha alianza entre corpo en movemento e imaxe en movemento que consegue non só ampliar a mirada sobre a situación inicial –até acabar por reconstruíla- senón de estender os puntos de vista sobre a mesma.

Hors-champ arrinca coa proxección audiovisual da chegada e encontro dos cinco personaxes no interior dunha casa. Nunha serie de relacións tinguidas polo estrañamento, a atmosfera intrigante que achega a composición musical e un universo caracterizado pola metamorfose espacial a través da manipulación directa dos diferentes módulos escénicos, Noiret indaga na fronteira entre realidade e ficción e permítenos albiscar as zonas escuras dos personaxes a través de operacións asociativas que invocan memorias e evocan pasaxes delirantes. Nese territorio de relacións insinuadas, memorias suxeridas e fantasmas latentes, a potencia da proposta coreográfica de Noiret vén dada pola danza entre realidade gravada e realidade en directo que implica unha relación co ollo do espectador. Nese sentido, quen asiste a Hors-champ móvese entre a dirección da mirada que impón o audiovisual e a posibilidade de escolla que abre co xogo en simultáneo dos diferentes elementos escénicos.

Entre o asociativo e o lírico, entre o mimético e o narrativo, Hors-champ móvese por unha realidade cambiante que mestura planos, superpón realidades e acaba por acentuar a posición de voyeur de quen foi convidado a asomarse a ela. Máis aló da frustración de procurar desvelar os enigmas que agochan os seus habitantes, un dos riscos de Hors-champ procede da imponencia formal que acaba por desdebuxar a lóxica das relacións tanto personaxes nesa interacción entre os planos audiovisual e escénico. Non obstante, o seu atractivo nace desa atmosfera enrarecida e perturbadora na que se moven uns personaxes en permanente estado de vixilancia e na que acabamos por detectar que permanecemos fóra de campo ante o noso propio enigma.

Hors-champ, de Michèle Noiret

Dirección, guón e coreografía: Michèle Noiret
Elenco: Juan Benítez, David Drouard, Isael Mata, Marielle Morales, Lise Vachon.
Colaboración artística: Dominique Duszyinski
Filmes: Patric Jean
Operador de cámara: Vincent Pinckaers
Composición musical orixinal: Todor Todoroff
Violoncelista: Sigrid Vandenboaerde.
Música: Bernard Hermann, Danger Mouse.
Escenografía: Sabine Theunissen
Luz: Xavier Lauwers
Figurinos: Greta Goiris

Festival de Almada. Grande Auditório do Centro Cultural de Belém, 13 de xullo de 2018

mostrar mais
Close
Close

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker